Chapter-9

 

श्रीमद्भगवद्गीता
Śrīmadbhagavadgītā
नवमोऽध्यायः
navamōdhyāyaḥ
राजविद्याराजगुह्ययोगः
rājavidyārājaguhyayōgah
 
09-01
श्रीभगवानुवाच
इदं तु ते गुह्यतमं   प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं   यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ९-१
śrībhagavānuvāca
idaṁ tu tē guhyatamaṁ   pravakṣyāmyanasūyavē
jñānaṁ vijñānasahitaṁ   yajjñātvā mōkṣyasē'śubhāt
 
09-02
राजविद्या राजगुह्यं   पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं   सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ९-२
rājavidyā rājaguhyaṁ    pavitramidamuttamam
pratyakṣāvagamaṁ dharmyaṁ    susukhaṁ kartumavyayam
 
09-03
अश्रद्दधानाः पुरुषाः   धर्मस्यास्य परन्तप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते   मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ९-३
aśraddadhānāḥ puruṣāḥ    dharmasyāsya parantapa
aprāpya māṁ nivartantē    mr̥tyusaṁsāravartmani
 
09-04
मया ततमिदं सर्वं   जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि   न चाहं तेष्ववस्थितः ॥ ९-४
mayā tatamidaṁ sarvaṁ    jagatadavyaktamūrtinā
matsthāni sarvabhūtāni    na cāhaṁ tēṣvavasthitaḥ
 
09-05
न च मत्स्थानि भूतानि   पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थः   ममात्मा भूतभावनः ॥ ९-५
na ca matsthāni bhūtāni    paśya mē yōgamaiśvaram
bhūtabhr̥nna ca bhūtasthaḥ    mamātmā bhūtabhāvanaḥ
 
09-06
यथाऽकाशस्थितो नित्यं   वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि   मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ९-६
yathākāśasthitō nityaṁ    vāyuḥ sarvatragō mahān
tathā sarvāṇi bhūtāni    matsthānītyupadhāraya
 
09-07
सर्वभूतानि कौन्तेय   प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि   कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ९-७
sarvabhūtāni kauntēya    prakr̥tiṁ yānti māmikām
kalpakṣayē punastāni    kalpādau visr̥jāmyaham
 
09-08
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य   विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नम्   अवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ९-८
prakr̥tiṁ svāmavaṣṭabhya    visr̥jāmi punaḥ punaḥ
bhūtagrāmamimaṁ kr̥tsnam   avaśaṁ prakr̥tērvaśāt
 
09-09
न च मां तानि कर्माणि   निबध्नन्ति धनञ्जय ।
उदासीनवदासीनम्   असक्तं तेषु कर्मसु ॥ ९-९
na ca māṁ tāni karmāṇi    nibadhnanti dhanañjaya
udāsīnavadāsīnam   asaktaṁ tēṣu karmasu
 
09-10
मयाऽध्यक्षेण प्रकृतिः   सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय   जगद्विपरिवर्तते ॥ ९-१०
mayādhyakṣēṇa prakr̥tiḥ    sūyatē sacarācaram
hētunānēna kauntēya    jagadviparivartatē
 
09-11
अवजानन्ति मां मूढाः   मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तः   मम भूतमहेश्वरम् ॥ ९-११
avajānanti māṁ mūḍhā    mānuṣīṁ tanumāśritam
paraṁ bhāvamajānantaḥ   mama bhūtamahēśvaram
 
09-12
मोघाशा मोघकर्माणः   मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव   प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ९-१२
mōghāśā mōghakarmāṇaḥ    mōghajñānā vicētasaḥ
rākṣasīmāsurīṁ caiva    prakr̥tiṁ mōhinīṁ śritāḥ
 
09-13
महात्मानस्तु मां पार्थ   दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसः  ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ९-१३
mahātmānastu māṁ pārtha    daivīṁ prakr̥timāśritāḥ
bhajantyananyamanasaḥ   jñātvā bhūtādimavyayam
 
09-14
सततं कीर्तयन्तो मां   यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या   नित्ययुक्ता उपासते ॥ ९-१४
satataṁ kīrtayantō māṁ    yatantaśca dr̥ḍhavratāḥ
namasyantaśca māṁ bhaktyā    nityayuktā upāsatē
 
09-15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये   यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्वेन   बहुधा विश्वतोमुखम् ॥ ९-१५
jñānayajñēna cāpyanyē    yajantō māmupāsatē
ēkatvēna pr̥thaktvēna    bahudhā viśvatōmukham

 09-16
अहं क्रतुरहं यज्ञः   स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मंत्रोऽहमहमेवाज्यम्   अहमग्निरहं हुतम् ॥ ९-१६
ahaṁ kraturahaṁ yajñaḥ    svadhāhamahamauṣadham
mantrō'hamahamēvājyam   ahamagnirahaṁ hutam
 
09-17
पिताऽहमस्य जगतः   माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकारः   ऋक् साम यजुरेव च ॥ ९-१७
pitāhamasya jagataḥ   mātā dhātā pitāmahaḥ
vēdyaṁ pavitramōṅkāraḥ    r̥ksāma yajurēva ca
 
09-18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी   निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं   निधानं बीजमव्ययम् ॥ ९-१८
gatirbhartā prabhuḥ sākṣī    nivāsaḥ śaraṇaṁ suhr̥t
prabhavaḥ pralayaḥ sthānaṁ    nidhānaṁ bījamavyayam
 
09-19
तपाम्यहमहं वर्षं   निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च   सदसच्चाहमर्जुन ॥ ९-१९
tapāmyahamahaṁ varṣaṁ    nigr̥hṇāmyutsr̥jāmi ca
amr̥taṁ caiva mr̥tyuśca    sadasaccāhamarjuna
 
09-20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापाः   यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते ।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोकम्    अश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ९-२०
traividyā māṁ sōmapāḥ pūtapāpāḥ    yajñairiṣṭvā svargatiṁ prārthayantē
                tē puṇyamāsādya surēndralōkam   aśnanti divyāndivi dēvabhōgān
 
09-21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं   क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति ।
एव त्रयीधर्ममनुप्रपन्नाः   गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ९-२१
tē taṁ bhuktvā svargalōkaṁ viśālaṁ   kṣīṇē puṇyē martyalōkaṁ viśanti
ēvaṁ trayīdharmamanuprapannāḥ   gatāgataṁ kāmakāmā labhantē
 
09-22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां   ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां   योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ९-२२
ananyāścintayantō māṁ   yē janāḥ paryupāsatē
tēṣāṁ nityābhiyuktānāṁ   yōgakṣēmaṁ vahāmyaham
 
09-23
येऽप्यन्यदेवता भक्ताः   यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय   यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ९-२३
yē'pyanyadēvatābhaktāḥ   yajantē śraddhayānvitāḥ
tē'pi māmēva kauntēya   yajantyavidhipūrvakam
 
09-24
अहं हि सर्वयज्ञानां   भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति   तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ९-२४
ahaṁ hi sarvayajñānāṁ   bhōktā ca prabhurēva ca
na tu māmabhijānanti   tattvēnātaścyavanti tē
 
09-25
यान्ति देवव्रता देवान्   पितृ़न्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्याः   यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥ ९-२५
yānti dēvavratā dēvān   pitr̥̄nyānti pitr̥vratāḥ
bhūtāni yānti bhūtējyāḥ    yānti madyājinō'pi mām
 
09-26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं   यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतम्   अश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ९-२६
patraṁ puṣpaṁ phalaṁ tōyaṁ    yō mē bhaktyā prayacchati
tadahaṁ bhaktyupahr̥tam   aśnāmi prayatātmanaḥ
 
09-27
यत्करोषि यदश्नासि   यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय   तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ९-२७
yatkarōṣi yadaśnāsi   yajjuhōṣi dadāsi yat
yattapasyasi kauntēya   tatkuruṣva madarpaṇam
 
09-28
शुभाशुभफलैरेवं   मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा   विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ९-२ ८
śubhāśubhaphalairēvaṁ   mōkṣyasē karmabandhanaiḥ
saṁnyāsayōgayuktātmā   vimuktō māmupaiṣyasi
 
09-29
समोऽहं सर्वभूतेषु   न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या   मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ९-२ ९
samō'haṁ sarvabhūtēṣu   na mē dvēṣyō'sti na priyaḥ
yē bhajanti tu māṁ bhaktyā   mayi tē tēṣu cāpyaham
 
09-30
अपि चेत्सुदुराचारः   भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः   सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ९-३०
api cētsudurācāraḥ   bhajatē māmananyabhāk
sādhurēva sa mantavyaḥ   samyagvyavasitō hi saḥ

 
09-31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा   शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि   न मे भक्तः प्रणश्यति ॥ ९-३ १
kṣipraṁ bhavati dharmātmā   śaśvacchāntiṁ nigacchati
kauntēya pratijānīhi   na mē bhaktaḥ praṇaśyati
 
09-32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य   येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्राः   तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥ ९-३ २
māṁ hi pārtha vyapāśritya    yē'pi syuḥ pāpayōnayaḥ
striyō vaiśyāstathā śūdrāḥ   tē'pi yānti parāṁ gatim
 
09-33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्याः   भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकम्    इमम् प्राप्य भजस्व माम् ॥ ९-३ ३
kiṁ punarbrāhmaṇāḥ puṇyāḥ    bhaktā rājarṣayastathā
anityamasukhaṁ lōkam   imaṁ prāpya bhajasva mām
 
09-34
मन्मना भव मद्भक्तः   मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवम्   आत्मानं मत्परायणः ॥ ९-३ ४
manmanā bhava madbhaktaḥ   madyājī māṁ namaskuru
māmēvaiṣyasi yuktvaivam   ātmānaṁ matparāyaṇaḥ
 
 
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे राजविद्याराजगुह्ययोगो नाम नवमोऽध्यायः  ॥ १ ॥
ōṁ tatsaditi śrīmadbhagavadgītāsūpaniṣatsu brahmavidyāyāṁ yōgaśāstrē
śrīkṛṣṇārjunasaṁvādē rājavidyārājaguhyayōgō nāma navamōdhyāyaḥ
Om, that is real, thus in the Bhagavad geeta,
the Upanishads, the science of the Eternal,
the scripture of Yoga, the dialogue between Shri Krshna and Arjuna,
the ninth chapter entitled ‘The yoga of sovereign science and sovereign secret’ ends here.